Necdet RÜŞDÜ'nün Çanakkale'de Ruhlar Şiiri


Çanakkale'de Ruhlar

Gurbette geçen yolculuğum üç aya vardı

Etrafımı çepeçevre saran sanki duvardı

Olmuştu büyük, süslü şehirler bana zindan

Dünyayı gözüm görmedi yurt hastalığından.


Döndüm; bu yeşil tablo uzaklarda belirdi:

Bir gün vapur aheste Çanakkale’ye girdi.

Tuttum, ona hürmet ederek şapkamı elde:

Durmuştu o kaç devlete; gaziydi bu belde…


Türk bayrağının ufkuma ilk doğduğu gündü:

Maydos’ta ateş külleri halinde göründü.

Ben sarhoş olurken Boğaz’ın manzarasından,

Bir abide yükseldi ağaçlar arasından.


Baktım, bu, şehitlikte dikilmiş bir anıttı;

Daldım… Bu anıt neş’emi bir anda dağıttı:

Vaktiyle bu yerlerde ölen gençleri andım,

Dağlandı içim, ben de bakarken yaralandım.


Akşamdı. Sararken eriyen dağları sisler,

Sandım geliyor eski siperlerden akisler,

Canlandı savaş, kan dolu bir perde çekildi.

Birden o şehit ruhları karşımda dikildi.


Karşımda dirilmiş, dile gelmiş gibi durdu.

Hiç ummadığım bir nefer isyanla kudurdu:

- Ben evde ölenlerle bugün bir mi tutuldum?

- Ben yurt için öldüm, niye erken unutuldum?


Haklıydı. Ararken utanıp kaçmaya bir yer,

Tutmuştu elimden beni bir koç yiğit asker:

- Git annemi gör, sor ki perişan mı oğulsuz,

- Git, koyma hiç olmazsa onun sırtını çulsuz.

- Ver, Tanrı için yoksula bir lokmacık ekmek,

- Aç karnına güçtür bu kadar mihneti çekmek…


Yaşlar akadursun bu şikayetle gözümden,

Bir genç adam yaklaştı: Vurulmuştu yüzünden,

Delmişti temiz alnını kurşun… Yere çöktü,

Kanlar sızıyorken yarasından, derdini döktü:


- Hiç yoktu sebep… Cenge sürenler bizi kimdir?

- Köylerde kalan bir çocuğum var, ki yetimdir…

- Parçaydı canımdan, iki yıllık güneşimdi,

- Git bak… O şehit oğlu sürünmekte mi şimdi?


Kalbim eriyip düştü gözümden iki damla,

Ben hasbıhal ettim daha dertli bir adamla, meyus dedi:

- Jandarmayı buldum düğünümde,

- Gittim o sabah askere en zevkli günümde.

- Bir haftada bahtım beni Kumkale’ye attı,

- Ettikti hücum; dört bir yanı süngü kuşattı,

- Dul kaldı karım böyle… Unutmam onu asla..


Ruhlar çekilip gitti; içim doldu bu yasla,

Yattım, gece rüyada fakat mahşeri gördüm,

Bir harbe sebepsiz atılan Enver’i gördüm;

Baktım ki, azaplar çekerek kıvranıyordu,

Etrafını sarmıştı alevler, yanıyordu…


Necdet RÜŞDÜ


Not : Bu Şiir Milli Eğitim Bakanlığı Web sayfalarında yayımlanmıştır. Öğrenciler güvenle kullanabilirler.

Mülga http://www.egitim.gov.tr/canakkale/canakruhsiir.html

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Çanakkale Türk Anıt ve Şehitlikleri

Çanakkale Şehitler Abidesi

Çimpe Kalesi